Na Święto Dziękczynienia wybrałem się do LA, żeby spędzić je z rodziną Amandy, ale zanim tak dotarłem Kevin Smith przeprowadził ze mną i Amandą pierwszy wywiad z serii "Starf*cking", na żywo, z publicznością, w Smodcastle - teatrze w Hollywood, w którym mieści się 50 widzów. Show trwał trzy godziny, a może i dłużej, bo Kevin z nami rozmawiał, potem Amanda grała, potem ja przeczytałem opowiadanie "Being An Experiment...", po czym zmusiłem oboje, żeby zaprezentowali ze mną scenę z Amerykańskich bogów.
Wkrótce będzie można tego posłuchać na http://smodcast.bandcamp.com (i ściągnąć zapłaciwszy 90 centów za wszystkie trzy części lub więcej, jeśli czujecie się wystarczająco zamożni - wszystko trafia na konto The Wayne Foundati
(Zdjęcia: Allan Amato)
Amanda podczas próby.
A kiedy było już po wszystkim poczułem się jak po służbie i przestałem robić zdjęcia, więc wszystkie późniejsze przygody są fotograficznie nieudokumentowane. Spotkałem mnóstwo znajomych, jechałem pociągiem (film Christophera Salmona The Price osiągnął ustalony na kickstarterze cel , kiedy jadłem śniadanie w pociągu z Los Angeles do Santa Fe. Złożyło się na to 2001 osób. Jesteście najlepsi.) grałem na harmonijce klawiszowej z trzyletnim siostrzeńcem Amandy Ronanem, poprawiłem scenariusz filmowy i przejrzałem jubileuszowe wydanie Amerykańskich Bogów.
Zamierzałem napisać o emisji w NPR audycji Science Friday Broadcast na temat ceremonii przyznania Antynobli 2010 (o której pisałem tutaj http://journal.neilgaiman.com/2010/09/banned-books-and-ig-nobels.html ) na stronie http://www.npr.org/2010/11/26/131608853/silly-science-honored-with-ig-nobel-prizes (podcast można ściągnąć tutaj).
Potem wróciłem do domu, trafiłem na śnieżną zamieć i w słoiku miodu znalazłem Płaczącego Anioła. (Zdjęcie i próby wyjaśnienia można znaleźć na http://www.birdchick.com/wp/2010/12/lets-get-weird-with-honey/ ).
Zamierzałem napisać o emisji w NPR audycji Science Friday Broadcast na temat ceremonii przyznania Antynobli 2010 (o której pisałem tutaj http://journal.neilgaim
Potem wróciłem do domu, trafiłem na śnieżną zamieć i w słoiku miodu znalazłem Płaczącego Anioła. (Zdjęcie i próby wyjaśnienia można znaleźć na http://www.birdchic
Większość czasu w ostatnich dniach poświęciłem na gonienie terminów. Zdarzało mi się także wyprowadzać psy. (Uwielbiam to zdjęcie. Tak trudno sprawić, żeby oba jednocześnie patrzyły w dobrą stronę.)
Cabal z każdym dniem chodzi coraz lepiej.
Cabal z każdym dniem chodzi coraz lepiej.
Śnieg to dla Loli zupełna nowość. Biega z wywieszonym językiem i caly czas próbuje go lizać.
Białe psy znikają w śniegum zwłaszcza podczas wieczornych spacerów. Naprawdę znikają. Z przodu widać nosy i oczy. Z tyłu są niewidzialne...
Zdfjęcia powyżej zrobiłem telefonem Nexus 1, z aplikacją Vignette. (Wspominałem o tym w NPR http://www.publicra
Zdjęcie poniżej zrobiłem prawdziwym aparatem: Lomo LC-A+. Ludzie, którzy się zajmują Lomo przeprowadzili ze mną wywiad (pytania można przeczytać na http://www.lomograp
Dobrze. Jutro więcej bloga. A nie tylko lista rzeczy, o których chcę wam opowiedzieć...
